De negentiende-eeuwse panden rondom het Rijksmuseum stonden model voor de huizen die Carel Willink schilderde. Op dit schilderij is een pand te zien in de buurt van het Vondelpark in Amsterdam, dat Willink enkele jaren eerder ook al eens had vastgelegd. Hij heeft het gebouw uit zijn omgeving gehaald en een geheel eigen context gegeven, met een voor Willink typerende, beklemmende sfeer. Zo hebben de muren op dit doek de wat ongebruikelijke kleur geel en heeft hij de aansluitende huizen weggelaten en vervangen door een verstilde leegte. Op de achtergrond staan twee gebouwen die hij elders in de stad heeft gezien. Een dreigende wolkenlucht verduistert het plein waaraan het huis is gelegen. De verder propere straat wordt ontsierd door twee proppen papier op de voorgrond, die de dieptewerking van deze mise-en-scène versterken. Willink was niet alleen beeldend kunstenaar, maar ontplooide zich soms ook als schrijver. Hij was bevriend met onder anderen de schrijvers Eddy du Perron en Menno ter Braak. Bij een bezoek aan zijn atelier zag Ferdinand Borderwijk dit schilderij voordat het definitief af was. Het inspireerde hem tot een verhaal dat in 1939 in De Groene Amsterdammer werd afgedrukt Later, in 1940 verscheen een bundel Het gele huis te huur: en verhuurd aan tien schrijvers, waarin tien auteurs op hun eigen manier de sfeer van het schilderij beschrijven.
Tijdens de tentoonstelling Terugblik op Willink’ en bij de oprichting van de Stichting tot Bevordering van de Belangen van het Gemeentemuseum Arnhem in 1985 kon het museum ‘Het gele huis’ aankopen voor 135.000 gulden, dank zij een bijdrage van de Vereniging Rembrandt. De Stichting Belangen droeg 10.000 gulden bij en de Vereniging van Vrienden 4125 gulden, met een speciale actie. Drs. Loek Brons gaf op een donateursdag in december 1984 een toelichting.
Carel Willink (Amsterdam 1900 – 1983)
Het gele huis, 1934
olieverf op doek, 100 × 75 cm
