Dick Ket had een aangeboren hartafwijking waar hij steeds meer last van ondervond, en waardoor hij vanaf 1930 aan huis gebonden was. Daar schilderde hij uitsluitend (zelf)portretten en stillevens. Deze zorgvuldig gecomponeerde stillevens vertellen vaak iets over hemzelf als persoon. Verschillende voorwerpen die hij thuis voorhanden had, keren terug in zijn werk. In dit schilderij zijn dat bijvoorbeeld de ondergrond van vellen papier en een lap stof op de tafel, de flessen, de kom en zelfs de druiventros. Deze zijn alle ook te zien op zijn Stilleven met de hand (1933). Daarnaast is ook het telkens aanwezige witte kommetje te zien. Dit is een rebus-achtige verwijzing naar zijn woonplaats Bennekom (‘k ben ’n kom). De apothekersfles verwijst naar Kets ziekte.
Daar waar veel van Kets stillevens vol en kleurrijk zijn, is dit exemplaar vrij leeg en beperkt in kleur. Ket was mogelijk onder de indruk geraakt van het werk van Wim Schuhmacher, dat hij in 1933 voor het eerst in het echt zag. Kets kunsthandelaar Carel van Lier bezocht hem toen aan huis met doeken van Schuhmacher, die doorgaans zeer ingetogen zijn van kleur. De diep donkerblauwe kleur van de druiventros verwijst wellicht naar de cyanose-aanvallen die hij had vanwege zijn hartkwaal, waardoor hij zelf er vaak blauw uitzag.
Dick Ket (Den Helder 1902 – Bennekom 1940)
Stilleven met druiventros, 1934
Olieverf op doek, 96,5 x 86 cm
