In de zomer van 2004 presenteerde het Museum voor Moderne Kunst Arnhem (MMKA) het mooiste uit eigen collectie. Onder de titel Top 100: het mooiste uit de collectie van het MMKA is een brede selectie schilderijen, foto’s, beelden en videowerken te zien. Directeur Max Meijer ging de depots in en selecteerde 100 werken die wat hem betreft staan voor het MMKA. Het werd een zeer persoonlijke en verrassende Top 100.
Daarin horen bekende werken uit de beroemde collectie Magisch Realisten en tijdgenoten, die de laatste jaren regelmatig werden getoond, maar ook minder bekende en zelden getoonde meesterwerken. Zo zijn er intieme landschappen uit de Oosterbeekse School (Bilders, De Bock en Mauve) tot Breitners magistrale Gele Rijders op de heide die tot de vroegste werken uit de collectie behoren. Maar ook werken die tot te nieuwe figuratie worden [Hd1] gerekend, nemen een belangrijke plaats in: zoals de enorme schilderijen van Roger Raveel (De schilderijenoptocht van 1978 in Machelen aan de Leie) en Pat Andrea (Poging tot ontvoering door een Tupamaro), beide aangekocht door Meijers’ voorganger Pierre Janssen. Van de nieuwste aanwinsten zijn onder andere You are so far away van Vanessa Jane Phaff en Wouter van Riessen’s Zelfportret met twee poppen te zien.
Bij de beelden zijn werken van Zadkine (Imité ou le narcisse) , Carel Visser (Zeilwagen) en Marc Manders (Small fragment with imaginary drainhole) in de Top 100 opgenomen.
Ter gelegenheid van de presentatie verscheen – mede dankzij een financiële bijdrage van de Vriendenvereniging – een boek waarin alle 100 werken in kleur zijn afgebeeld en voorzien van korte entries van de hand van kunsthistorica Manon Berendse.
Onder de titel 100x werken uit de collectie van het MMKA (ISBN 90-72861-41-8) kan deze handzame publicatie gezien worden als een korte maar gevarieerde introductie op de Arnhemse collectie beeldende kunst. In een korte inleiding wordt de Arnhemse verzameltraditie toegelicht waarbij het collectiebeleid van directeuren als Bram de Lorm, Johan Mekkink, Pierre Janssen en Liesbeth Brandt Corstius nader wordt belicht.
Tentoonstelling en boek gaven een beeld van een gevarieerde collectie, waarin realisme de boventoon voert en waaraan vanaf de eerste helft van de vorige eeuw door directeuren en conservatoren met bezieling en oog voor hun eigen tijd is en wordt verzameld.
